Eublepharis macularius

Gekon lamparci

 

 

 

Gekony Lamparcie w naturze zamieszkują pustynne i półpustynne górskie tereny Turcji, Iranu, Iraku, Afganistanu, Pakistanu i północnozachodnie tereny Indii. Nazwą Gekon Lamparci określa się 5 gatunków gekonów: E. angramainyu, E. fuscus , E. hardwickii , E. macularius , E. turcmenicus, przy czym w hodowlach najczęściej występują przedstawiciele podgatunków E. m. macularius i E. m. montanus.

Te średniej wielkości jaszczurki w dzień ukrywają się w chłodniejszych załomach skał, pod kamieniami lub norach w ziemi, aby wieczorami i nocą wyruszyć na polowanie czy w poszukiwaniu partnera. Gekony Lamparcie należą do rodziny Eublepharinae i jak wszystkie przedstawiciele tej rodziny posiadają ruchome powieki, jednak jako jedyne śpią z zamkniętymi oczami. Dorastają do 28cm, z czego połowę tej długości stanowi ogon, a waga osiąga od 60 do 100g. Prawidłowo hodowane gekony w niewoli dożywają 25 lat, ze względu na eksploatowane rozrodczo samice nieco bardziej długowieczne są samce.

Ciało jest pokryte drobnymi łuskami z pomiędzy których wystają co jakiś czas łuski nieco większe i wypukłe. Naturalnym ubarwieniem gekona jest szaro-żółte lub szaro-kremowe tło z drobnymi brązowymi lub czarnymi cętkami. Palce zakończone pazurkami które pozwalają na doskonałą wspinaczkę po skałach oraz kopanie w podłożu, pozbawione są lameli dlatego gekon nie potrafi wspinać się po powierzchniach gładkich. Ogon z wyraźnie zaznaczoną segmentacją stanowi jednocześnie magazyn zapasów tłuszczowych, z których gad korzysta w przypadku dłuższych głodówek. Jak większość jaszczurek posiada zdolność autotomi, odrzucania części lub całości ogona w sytuacji zagrożenia.

Gekony Lamparcie to zwierzęta stadne, w naturalnym środowisku żyją w gromadach do kilkunastu osobników, przy czym samce zaciekle bronią swojego terytorium przed konkurentami. Dymorfizm płciowy nie jest zbyt silnie zaznaczony. Na pierwszy rzut oka ciężko odróżnić samca od samicy, wielkością są zbliżone, przy czym samce są nieco masywniej zbudowane, a ich głowa jest nieco szersza i krótsza niż u samic. Prawidłowo płeć można określić dopiero po oględzinach okolic narządów płciowych gekonów.